Ciasto na gofry

Ogrzej składniki wyjęte z lodówki do temperatury pokojowej.

Oddziel białka jaj od żółtek. Mikserem na wysokich obrotach utrzyj żółtka z cukrem.

Wymieszaj żółtka z mlekiem (szpatułką lub mikserem na niskich obrotach). Następnie wmieszaj do masy maślankę i olej.

W osobnym naczyniu połącz mąkę i proszek do pieczenia. Wymieszaj produkty sypkie, po czym delikatnie wmieszaj do masy.

Ubij białka na pianę ze szczyptą soli. Delikatnie wmieszaj pianę do ciasta.

Podczas robienia ciasta nagrzewaj gofrownicę. Gofry piecz na rumiany kolor przez około 3-7 minut – w zależności od mocy gofrownicy (producent zwykle podaje informację o czasie wypieku). Nie otwieraj urządzenia w czasie pieczenia, by ciasto na gofry nie opadło.

Ciasto na gofry jak z budki nad morzem zrobisz na oleju, z białkami ubitymi osobno na sztywną pianę. Olej pomaga uzyskać chrupiącą skórkę, a piana sprawia, że gofry są lekkie i puszyste. Pęcherzyki powietrza z piany rozszerzają się w gorącej gofrownicy, dzięki czemu ciasto rośnie.

Najpierw wymieszaj żółtka z płynnymi składnikami, a potem dodaj mąkę z proszkiem do pieczenia. Mieszaj tylko tak długo, aż sucha mąka zniknie z dna i ścianek miski. Nie musisz rozbijać drobnych grudek, ponieważ przy dłuższym mieszaniu gofry mogą wyjść zbite i mniej puszyste.

Białka ubijaj w czystej i suchej misce. Nawet odrobina żółtka albo tłuszczu utrudni ubicie sztywnej piany. Gotowa piana błyszczy i tworzy na uniesionej trzepaczce sztywny czubek. Na samym końcu wmieszaj ją do ciasta szpatułką. Rób to delikatnie, żeby piana nie opadła. Nabieraj ciasto od dna miski i przekładaj je na wierzch, aż będzie jednolite.

Zobacz również:

---

Kolacje

Gofry wytrawne

Sylwia Cisowska

Żeby gofry były chrupiące, zastąp część mąki pszennej skrobią kukurydzianą. Wymień na nią od 1/4 do 1/3 mąki z przepisu, np. 50-65g z 200 g. Skrobia nie zawiera glutenu, dlatego gofry wychodzą z nią bardziej kruche. Nie pomyl jej w sklepie z mąką kukurydzianą.

Bardziej chrupiące gofry upieczesz też dzięki tym składnikom:

• olej zamiast masła - masło zawiera do 16% wody, która zmiękcza gofry, a olej prawie wcale;
• cukier - rumieni się na gorących płytach i nadaje skórce złoty kolor;
• dmuchany ryż (jak w płatkach śniadaniowych) - sprawia też, że gofry są lżejsze.

Przy cukrze i ryżu uważaj na dwie rzeczy. Im więcej cukru dodasz, tym szybciej gofry ciemnieją, więc pilnuj czasu pieczenia. Jeśli dodajesz ryż, wlewaj tyle ciasta, żeby pokryło prawie całą płytę, ponieważ przy mniejszej ilości ryż może się przypalić.

Gofry piecz w gofrownicy nagrzanej do około 190-220°C. Domowe urządzenia rzadko jednak pokazują stopnie. Jeśli nie wiesz, w jakiej temperaturze piec gofry w gofrownicy z pokrętłem, nagrzej ją na najwyższym ustawieniu, a potem przestaw pokrętło na poziom średni lub wyższy. Im wyżej je ustawisz, tym ciemniejsza i bardziej chrupiąca będzie skórka.

Wlewaj ciasto dopiero po co najmniej 10 minutach nagrzewania. Lampka kontrolna może zasygnalizować gotowość wcześniej, ale płyta nie zawsze jest wtedy równo nagrzana.

Potraktuj pierwszy gofr jako próbny. Jeśli wyjdzie blady, przy kolejnych porcjach zwiększ temperaturę, a jeśli zbyt ciemny, zmniejsz ją. Przy okazji sprawdzisz, ile ciasta potrzebujesz. Rozprowadź je tak, żeby kończyło się około 1 cm przed brzegiem płyty, ponieważ podczas pieczenia rośnie.

Zobacz również:

---

Desery

Omlety biszkoptowe

Monika Zysk

Gofry wychodzą miękkie przede wszystkim przez parę wodną, która zostaje w nich, gdy wyjmiesz je za wcześnie, albo skrapla się na nich już po upieczeniu. Dlatego otwórz gofrownicę dopiero wtedy, gdy spod pokrywy przestanie się unosić para. To znak, że gofr jest upieczony.

Drugi problem pojawia się już po wyjęciu gofrów. Gorące gofry wciąż parują. Jeśli ułożysz je jeden na drugim albo na talerzu, para skropli się na nich i skórka zmięknie. Odkładaj je więc od razu w jednej warstwie na kratkę do studzenia albo ruszt z piekarnika. 

Jeśli pieczesz większą porcję i chcesz podać wszystkie gofry ciepłe, postaw kratkę na blasze i wstaw do piekarnika nagrzanego do około 95-105°C. Nie przykrywaj ich folią, ponieważ zbierałaby się pod nią para.

Gofry w formie zbliżonej do dzisiejszej wywodzą się ze średniowiecznej Europy. Ich polska nazwa pochodzi od francuskiego słowa gaufre, które oznaczało także plaster miodu. Wzór na gofrach przypomina bowiem komórki plastra. Już pod koniec XII wieku we Francji sprzedawano je na ulicach, a w ważne święta także przy kościołach.

Prostokątne gofry znad polskiego morza przypominają te z Brukseli. W USA belgijskie gofry stały się popularne w 1964 roku, gdy na wystawie światowej w Nowym Jorku podawano je z truskawkami i bitą śmietaną. To te same dodatki, które znasz z nadmorskich budek.

Najlepiej upiecz od razu całe ciasto, a gofry, których nie zjesz, zamroź. Surowe ciasto z czasem opada i gofry wychodzą z niego mniej puszyste, a upieczone dobrze znoszą mrożenie. Jeśli jednak chcesz przygotować ciasto wcześniej, wymieszaj je bez białek i schowaj na noc do lodówki. Białka trzymaj tam w osobnym naczyniu, a pianę ubij tuż przed pieczeniem.

Przed mrożeniem całkowicie wystudź gofry na kratce. Potem ułóż je w jednej warstwie na płaskiej tacy lub blasze i wstaw do zamrażarki na około 2 godziny, aż stwardnieją. Dopiero wtedy przełóż je do woreczka strunowego, żeby się nie skleiły. Zjedz je w ciągu 1-2 miesięcy.

Mrożonych gofrów nie musisz rozmrażać. Włóż je prosto z zamrażarki do tostera albo ułóż na kratce w piekarniku nagrzanym do 200°C i podgrzewaj około 5 minut. Unikaj mikrofalówki, w której gofry miękną i robią się gumowate.