Lasagne bolognese

Cebulę posiekaj w drobną kostkę, podobnie posiekaj czosnek. Możesz zmiażdżyć go w prasce. Marchewkę zetrzyj na tarce o drobnych oczkach, a seler naciowy posiekaj tak drobno, jak cebulę.

Na dużej patelni lub w szerokim rondlu rozgrzej olej albo masło i wrzuć wszystkie warzywa. Smaż na umiarkowanej mocy palnika, aż zaczną się rumienić.

Do zarumienionych warzyw dodaj mielone mięso, rozdrobnij je łopatka i dodaj przyprawy. Zmniejsz moc palnika i duś, aż mięso zmieni kolor na jaśniejszy.

Podsmażone mięso z warzywami polej czerwonym winem, wymieszaj, zmniejsz moc palnika i duś bez przykrycia ok. 25 minut, aż alkohol odparuje.

Kiedy sos mięsny się redukuje, zajmij się makaronem. W rondelku zagotuj wodę z niewielką ilością soli. Każdy płat makaronu mocz we wrzątku przez ok. 30 sekund, żeby zmiękł. Następnie odłóż na bok.

Przygotuj beszamel. W garnku rozpuść masło i zacznij mieszać trzepaczką, powoli dosypując mąkę. Kiedy powstanie ci gęsta zasmażka, cienkim strumieniem wlewaj mleko, cały czas mieszając. Następnie dopraw gałką muszkatołową, pieprzem i odrobiną soli. Mieszaj, aż sos zgęstnieje, potem zdejmij z palnika.

Przygotuj brytfannę lub duże naczynie żaroodporne i wysmaruj je masłem lub oliwą. Układaj na przemian: płaty makaronu, mięso i sos beszamelowy oraz starty parmezan.

Lasagne bolognese włóż do nagrzanego piekarnika do 180° i zapiekaj 45 minut. Jeśli góra będzie się przypiekać, wystarczy położyć na niej papier do pieczenia. Zapiekankę krój, kiedy lekko przestygnie.

Wśród kuchni całego świata, kuchnia włoska wyjątkowo przypadła do naszych gustów. Nie tylko chętnie podróżujemy do Włoch, by zażyć prawdziwych włoskich smaków, lecz także często odwiedzamy włoskie restauracje, małe bistra i trattorie z domową, włoską kuchnią. Urzekła nas pizza, ta z cienkim ciastem i puchatymi brzegami, urzekły nas makarony, które ciężko jest podrobić i o włoskich potrawach można mówić w nieskończoność.

Słowo lasagne, co może być ciekawostką, wywodzi się z greki i oznacza naczynie do pieczenia lub gotowania (lasanon). Już w starożytności przygotowywano podobne dania opierające się na cienkich płatach makaronu, a pierwsze wzmianki o daniu zbliżonym do lasagne bolognese pochodzą z XIII i XIV wieku. Nie zawsze jednak to było mielone mięso i beszamel. Podobno na początku warstwy makaronu były przekładane sosem garum. Czym był sos garum? Najprościej rzecz ujmując, były to fragmenty ryb, ich mięso i krew, zioła i przyprawy wymieszane ze sobą i pozostawione na słońcu w glinianym naczyniu, żeby sfermentowały. Sos był słony i "bardzo aromatyczny". Garum był podstawowym składnikiem kuchni starożytnego Rzymu i chyba zgodzimy się, że dobrze, że te czasy są już za nami.

Dziś dla nas lasagne to obiadowa odskocznia od klasycznych kotletów, sosów z kaszą lub zupy. To nie jest trudny przepis, chociaż trzeba zachować pewne zasady. Pierwsza dotyczy mięsa. W naszym przepisie jest mięso wieprzowo-wołowe. Łatwo dostępne w każdym markecie, często paczkowane. Tutaj warto zwrócić uwagę na to, jakie mięso wybieramy, Do wszystkich dań zawierających ragu bolognese (czyli mięsny sos z warzywami, pomidorami i często czerwonym winem) warto wybierać mięso lekko przerośniętej tłuszczem. Tłuszcz to nośnik smaku i do ragu bolognese najlepiej wybrać kawałek wołowej karkówki lub łopatki i połączyć ją z wieprzową łopatką. Najlepiej jednak postawić na samą wołowinę. Wówczas sos będzie głęboki i esencjonalny. Jeśli jednak masz dostęp do wieprzowiny dobrej jakości, możesz połączyć dwa rodzaje, np. karkówkę lekko przerośniętą tłuszczem i szynkę. Wszystko zależy od twoich upodobań.

Zobacz również:

---

Makarony

Spaghetti bolońskie

Sylwia Cisowska

---

• Włoskie pulpeciki
• Risotto z grzybami

Ser w tym daniu jest także bardzo ważny. Tutaj mamy całkiem spore pole do popisu, jeśli chodzi o ten dodatek. Nasz przepis zakłada dodatek startego na drobnych oczkach parmezanu. I trzeba przyznać, że parmezan do lasagne bolognese pasuje idealnie. Warto nim posypać każą warstwę beszamelu, a ostatnią warstwę oprószyć obficie niczym śniegiem. Można też użyć sera pecorino, jeśli go lubisz lub innego twardego, dojrzewającego sera. Do włoskiej lasagne bolognese polecam polski ser Bursztyn lub Rubin. Są wyraziste w smaku, ale nie na tyle, żeby w daniu grać pierwsze skrzypce.

W tym przypadku są dwie szkoły. Pierwsza, typowo włoska zakłada, że nie trzeba gotować makaronu do lasagne bolognese, ani do żadnej innej wariacji tego dania. To łączy się z tym, że typowo włoskie makarony do lasagne są dość cienkie i ułożone na daniu podczas zapiekania wchłaniają wilgoć, tłuszcz i wszystkie smaki z potrawy, przez co pęcznieją i stają się jej integralną częścią. Jednak nie wszędzie dostaniemy makarony sprowadzane prosto z Włoch i jeśli chcemy przygotować naprawdę dobrą lasagne, trzeba wcześniej "wyczuć" makaron. Najłatwiej zrobić to "naocznie". Jeśli płatek jest grubszy niż 1 mm, należy go wcześniej sparzyć. A jeśli wydaje się jeszcze grubszy, warto parzyć go dłużej, np. 2-3 minuty i kiedy wyraźnie zmięknie, trzeba wyłożyć każdy płat na lekko natłuszczony talerz lub na blaszkę.

Żeby mieć pewność, że makaron w lasagne będzie idealnie miękki, można go wcześniej ugotować, oczywiście al dente. To dobry sposób, jeśli sos bolognese wyjdzie nam zbyt gęsty lub kiedy z różnych przyczyn rezygnujemy z sosu beszamelowego lub go ograniczamy -to te dwa sosy sprawiają, że suchy lub sparzony makaron pęcznieje.