
Sałatki
Sałatka z tortellini i rukolą


Pyszny sos musztardowo miodowy może być stosowany zarówno do marynowania mięs, baza do innych sosów czy dressing do sałatek. Jest łatwy w przygotowaniu, a w smaku przebija wszystkie gotowe produkty kupione w sklepie.




Bulion drobiowy lub warzywny | 250 mililitrów |
Oliwa z oliwek | 1 łyżka |
Czosnek | 2 ząbki |
Miód płynny | 3 łyżki |
Śmietanka kremówka | 2 łyżki |
Musztarda dijon | 1 łyżeczka |
Musztarda pełnoziarnista | 1 łyżeczka |
Białko | 0,8 g |
Tłuszcze | 7,2 g |
Węglowodany | 15,9 g |
Podane wartości są szacunkowe
Do dużego rondla wlej olej i zacznij go podgrzewać. Dodaj drobno posiekany czosnek i smaż na średnim ogniu, przez ok. 2 minuty. Mieszaj do momentu, aż zacznie pachnieć i lekko zmięknie.
Dodaj miód oraz obie musztardy. Całość dobrze wymieszaj. Następnie wlej bulion. Gotuj całość na wolnym ogniu przez ok. 10 minut.
Zdejmij sos musztardowo miodowy z ognia i delikatnie wlewaj śmietankę, cały czas mieszając, by się nie zważyła.
Przygotowany sos wlej do czystych słoiczków i przechowuj w lodówce przez kilka dni. Alternatywnie możesz je zapasteryzować. Używaj sosu do dressingów, marynowania mięs czy pieczenia. Możesz polewać nim gotowe dania.
Sos z przepisu zamienisz w pyszny dressing, gdy przełamiesz słodycz miodu odrobiną kwasu. Wystarczy do tego ocet winny lub sok z cytryny. Polej sałatkę sosem dopiero wtedy, gdy całkowicie wystygnie, ponieważ pod wpływem ciepła liście szybko więdną.
Jeśli nie chcesz czekać, aż sos wystygnie, przygotuj prostszą wersję bez bulionu i śmietanki. Podstawowy sos musztardowo-miodowy do sałatek zrobisz wtedy z oliwy i octu w proporcji 3 do 1, typowej dla klasycznego winegretu. Najpierw rozpuść sól w occie lub soku z cytryny, ponieważ w oliwie pozostałaby w postaci ziarenek. Potem dodaj tyle samo miodu co musztardy. Na samym końcu wlej oliwę.
Sos musztardowo-miodowy z oliwą zemulgujesz, wlewając ją cienkim strumieniem do mieszanki octu, musztardy oraz miodu i energicznie ubijając trzepaczką. Jeśli na powierzchni pojawią się oczka oliwy, przerwij wlewanie i ubijaj sos, aż znikną.
Emulgatorem jest tu musztarda. Robi się ją z nasion gorczycy, których łuska zawiera śluz. To on łączy oliwę z octem i nie pozwala im się rozdzielić. Najwięcej łusek, a więc i śluzu, ma musztarda pełnoziarnista. Sos z nią najdłużej się nie rozwarstwia, dlatego połącz ją z Dijon, tak jak w przepisie. Miód również pomaga utrzymać emulsję, podobnie jak czosnek roztarty na gładką pastę z odrobiną soli. Posiekany czosnek nie ma takiego działania, ponieważ substancje wiążące sos pozostają zamknięte w jego komórkach.
Jeśli chcesz emulgować sos musztardowo-miodowy z oliwą extra virgin, nie używaj do tego blendera. Ostrza rozbijają ją na bardzo drobne krople, z których uwalniają się gorzkie polifenole. W blenderze zmiksuj tylko pozostałe składniki, a potem wmieszaj do nich oliwę trzepaczką.
Francuski sos musztardowo-miodowy przygotujesz tak samo jak opisaną wyżej wersję z oliwą. Użyj do niego musztardy Dijon i octu winnego. Zanim wlejesz oliwę, dodaj do octu drobno posiekaną szalotkę. Francuzi robią winegret zarówno na oliwie, jak i na olejach o neutralnym smaku, np. rzepakowym, słonecznikowym czy z pestek winogron. Jeśli wolisz łagodniejszy sos, połącz oliwę z jednym z nich i zamień ocet winny na jabłkowy.
Sos musztardowo-miodowy dobrze sprawdza się w sałatkach z liści o gorzkawym lub pikantnym smaku, ponieważ słodycz miodu łagodzi ich gorycz i ostrość. Wypróbuj go na przykład z rukolą, gruszką, serem pleśniowym lub kozim i orzechami włoskimi. Równie dobrze pasuje do radicchio albo cykorii z cząstkami pomarańczy lub grejpfruta. Możesz nim także doprawić sałatkę ziemniaczaną albo polać rybę lub kurczaka prosto z grilla.
Kurczaka w sosie musztardowo-miodowym zrobisz najłatwiej, dzieląc sos na 2 części. Odlej jedną do osobnej miseczki i zostaw na glazurę, a w drugiej zamarynuj surowe mięso. Posmaruj kurczaka glazurą dopiero pod koniec pieczenia, ponieważ wcześniej mogłaby się przypalić. Miód zawiera dużo fruktozy, która brązowieje w niższej temperaturze niż zwykły cukier.
Wysoka temperatura osłabia też ostrość musztardy, a w przepisie obie musztardy gotują się z bulionem około 10 minut. Jeśli lubisz wyraźniejszy smak, wmieszaj do glazury łyżeczkę Dijon prosto ze słoika.
Do pieczenia wybierz udka. Mają więcej tkanki łącznej niż pierś, a w piekarniku tkanka ta zamienia się w żelatynę, dzięki której mięso pozostaje soczyste. Jeśli chcesz polać gotowe danie marynatą, w której leżały, najpierw ją zagotuj.
Sos musztardowo-miodowy do pulpetów zrobisz według przepisu, zastępując bulion wywarem, w którym się gotowały. Wyjdzie jednak dość rzadki, dlatego pod koniec gotowania wlej do niego łyżeczkę mąki ziemniaczanej rozmieszanej z zimną wodą i mieszaj, aż zgęstnieje.
Następnie zdejmij garnek z ognia i wmieszaj kremówkę. Nie doprowadzaj już sosu do wrzenia, ponieważ ocet zawarty w musztardzie sprzyja warzeniu się śmietanki. Kwaśna śmietana 18% warzy się jeszcze łatwiej, nawet poniżej temperatury wrzenia, więc jeśli wolisz jej smak, dodaj ją dopiero wtedy, gdy sos lekko przestygnie. Na koniec spróbuj sosu i dosól go tylko w razie potrzeby, ponieważ wywar z pulpetów i musztarda zwykle są już słone.
Sos musztardowo-miodowy przechowuj w lodówce, w szczelnie zamkniętym słoiku. Wersja z przepisu, z bulionem i śmietanką, wytrzyma tam kilka dni. Tyle samo postoi wersja z oliwą, jeśli dodasz do niej świeży czosnek lub zioła. Bez tych dodatków zachowa świeżość nieco dłużej. W lodówce oliwa z czasem oddziela się od octu, dlatego przed podaniem energicznie wstrząśnij słoikiem.