Chiacchiere

W dużej misce wymieszaj mąkę, cukier, cukier waniliowy, proszek do pieczenia, sól i skórkę otartą cytryny.

Dodaj do miski żółtka, przestudzone masło i grappę (możesz zastąpić ją np. białym rumem). Wyrób składniki na jednolite ciasto.

Owiń ciasto folią spożywczą i odłóż na godzinę w temperaturze pokojowej

Podziel ciasto na porcje. Jedną połóż na podsypanej mąką stolnicy, a pozostałe przykryj ściereczką.

Rozwałkuj ciasto na prostokąt tak cienko, jak to możliwe (posypując mąką w razie potrzeby, aby zapobiec przywieraniu ciasta do stolnicy lub wałka). Pokrój ciasto na mniejsze prostokąty (o wymiarach około 5x10 cm). Użyj noża o karbowanym ostrzu, by ozdobić krawędzie prostokątów. Jeśli chcesz, możesz też ponacinać prostokąty w środku. Ułóż prostokąty ciasta na dużej blasze wyłożonej papierem do pieczenia i przykryj, by nie obsychały. W taki sam sposób przygotuj całe ciasto.

Napełnij olejem głęboką patelnię. Rozgrzej go na średniej mocy palnika, do temperatury 180°C. Wrzuć na głęboki olej porcję chiacchiere, uważając, aby nie przepełnić patelni. Wysmaż włoskie faworki na złoty kolor, około 45 sekund po każdej ze stron.

Usmażone chiacchiere przekładaj na talerz wyłożony ręcznikiem papierowym, który wchłonie nadmiar tłuszczu. Gdy przestygną, oprósz je cukrem pudrem.

Chiacchiere to tradycyjne włoskie ciasteczka, które są cieniutkie, delikatne i niezwykle chrupiące. Smaży się je na głębokim tłuszczu, dzięki czemu zyskują charakterystyczną lekkość i kruchość. Jest to tradycyjna przekąska na karnawał. Dawniej miała nasycić ludzi przed trwającym 40 dni postem wielkopostnym.

Włosi często przygotowują chiacchiere na Martedì Grasso, czyli Tłusty Wtorek. To ostatni dzień karnawału, któremu towarzyszą huczne zabawy, spotkania i uczty. W zależności od regionu Włoch ciasteczka mogą mieć różne nazwy i nieco odmienne receptury.

Zobacz również:

---

Desery

Deser z mascarpone

Anna Hutek-Brzezinka

Chiacchiere na pierwszy rzut oka przypominają polskie faworki, otwiera się w nowym oknie, a to dlatego, że wywodzą się z tej samej tradycji i są związane ze świętowaniem i karnawałem. Istnieją jednak między nimi pewne różnice. Do włoskich chruścików często dodaje się białe wino, grappę, likier Strega lub Marsalę. W polskich faworkach natomiast najczęściej znajdziemy spirytus albo ocet.

Ciasteczka różnią się również kształtem. Polskie faworki nacina się na środku, a następnie przewleka jeden koniec przez powstałe nacięcie, tworząc charakterystyczną "kokardkę". Chiacchiere zazwyczaj kroi się w prostokąty lub paski za pomocą radełka, dzięki czemu zyskują charakterystyczne, ząbkowane brzegi.

Kluczem do przygotowania chrupiących, ale niespalonych chiacchiere jest odpowiednia temperatura tłuszczu. Najlepiej smażyć je w temperaturze około 170-180 stopni. Dzięki temu ciasteczka szybko się zrumienią, pozostaną chrupiące i nie wchłoną nadmiernej ilości tłuszczu.

Do smażenia można wykorzystać tłuszcz o wysokiej temperaturze dymienia. Dobrze sprawdzi się uniwersalny olej rzepakowy. Niektórzy preferują również smalec lub masło klarowane, które nadają ciasteczkom nieco inny smak.

Ciasto, otwiera się w nowym oknie wyrabiaj ręcznie lub za pomocą miksera przez co najmniej 5 minut. Po tym czasie powinno być gładkie, elastyczne i miękkie, choć nadal dość zwarte. Następnie przykryj je i odstaw na minimum godzinę. Dzięki temu gluten odpocznie, a ciasto stanie się bardziej elastyczne i łatwiejsze do wałkowania.

Włosi czasami dodatkowo przepuszczają ciasto przez maszynkę do wałkowania makaronu. Najpierw rozwałkowują je na cienki arkusz, następnie składają na pół i ponownie przepuszczają przez wałki. Powtarzają tę czynność, stopniowo zmniejszając grubość, aż ciasto stanie się bardzo cienkie.

Możesz również tradycyjnie rozwałkować ciasto na lekko oprószonej mąką stolnicy. Ważne, aby uzyskać bardzo cienki, niemal przezroczysty arkusz. To właśnie cienkość ciasta sprawia, że po usmażeniu chiacchiere są lekkie, delikatne i przyjemnie chrupiące.