
Ciasta
Kruche ciasto z jabłkami budyniem i kruszonką


Kruche ciasto z budyniem powstaje z podstawowych składników, ale dzięki budyniowej piance prezentuje się znacznie ciekawiej niż zwykłe kruche ciasto. Na maślanym spodzie znajduje się wysoka, waniliowa warstwa przygotowana z ubitych białek i proszku budyniowego.




Mąka pszenna | 500 gramów |
Masło | 250 gramów |
Cukier puder | 150 gramów |
Jajko | 1 sztuka |
Żółtko | 2 sztuki |
Śmietana | 1 łyżka |
Proszek do pieczenia | 1 łyżeczka |
Sól | 1 szczypta |
Budyń waniliowy | 2 opakowania |
Białko | 5 sztuk |
Cukier | 180 gramów |
Cukier waniliowy | 1 łyżeczka |
Olej | 100 mililitrów |
Ekstrakt waniliowy | 1 szczypta |
Sól | 1 szczypta |
Cukier puder | 1 łyżka |
Białko | 5,4 g |
Tłuszcze | 21,2 g |
Węglowodany | 52,1 g |
Podane wartości są szacunkowe
Mąkę wymieszaj z cukrem pudrem, proszkiem do pieczenia oraz szczyptą soli.
Dodaj zimne masło pokrojone w kostkę i szybko rozetrzyj składniki palcami albo posiekaj nożem, aż powstanie drobna kruszonka.
Dodaj jajko, żółtka oraz gęstą śmietanę. Szybko zagnieć jednolite ciasto.
Zawiń w folię i włóż do lodówki na około 30 minut.
Formę o wymiarach około 24 x 28 cm wyłóż papierem do pieczenia. Wylep równomiernie dno formy. Ponakłuwaj widelcem.
Wstaw do piekarnika nagrzanego do 180°C i podpiekaj przez około 15 minut, aż spód lekko się zetnie i zacznie delikatnie rumienić.
Wyjmij z piekarnika i pozostaw do przestudzenia.
Przygotuj warstwę budyniową. Białka przełóż do czystej, suchej miski, dodaj szczyptę soli i ubij na sztywną pianę.
Stopniowo, po jednej łyżce, wsypuj cukier oraz cukier waniliowy, cały czas miksując. Piana powinna stać się gęsta, błyszcząca i stabilna.
Wsyp proszek budyniowy i dodaj odrobinę ekstraktu waniliowego. Krótko zmiksuj na niewielkich obrotach.
Na końcu cienkim strumieniem wlewaj olej, cały czas miksując, tylko do połączenia składników.
Gotową piankę wyłóż na podpieczony i przestudzony spód. Delikatnie wyrównaj powierzchnię.
Wstaw ponownie do piekarnika nagrzanego do 180°C i piecz przez około 35-40 minut, aż wierzch będzie złocisty.
Po upieczeniu pozostaw kruche ciasto z budyniem do całkowitego wystudzenia. Najlepiej kroi się dopiero wtedy, gdy budyniowa warstwa dobrze się ustabilizuje. Posyp cukrem pudrem.
Kruche ciasto z budyniem nie potrzebuje owoców, żeby było wilgotne i ciekawe w smaku. Tutaj główną rolę odgrywa wysoka, lekka warstwa przygotowana z białek i proszku budyniowego. Po upieczeniu jest delikatna, waniliowa i wyraźnie odcina się od maślanego, kruchego spodu.
Brak owoców sprawia też, że ciasto jest prostsze w przygotowaniu i łatwiej zachować odpowiednią strukturę. Nie trzeba martwić się sokiem, który mógłby rozmiękczyć spód albo sprawić, że pianka będzie bardziej wilgotna. Dzięki temu deser dobrze się kroi po wystudzeniu i ma wyraźne, równe warstwy.
Jeśli chcesz delikatnie urozmaicić smak bez dodawania owoców, możesz wzbogacić piankę odrobiną skórki cytrynowej, użyć budyniu śmietankowego albo dodać kilka kropli ekstraktu migdałowego. W podstawowej wersji wystarczy jednak wanilia i cukier puder na wierzchu.
Kruche ciasto z budyniem piecze się w dwóch etapach. Najpierw sam spód należy podpiekać przez około 15 minut w 180°C. Powinien się lekko ściąć i delikatnie zarumienić, ale nie musi być jeszcze całkwicie wypieczony.
Po nałożeniu budyniowej pianki ciasto ponownie trafia do piekarnika na około 35-40 minut w 180°C. Łączny czas pieczenia wynosi więc mniej więcej 50-55 minut. Pod koniec wierzch powinien być złocisty, a warstwa budyniowa wyraźnie ścięta.
Po wyjęciu z piekarnika nie krój ciasta od razu. Pianka potrzebuje czasu, żeby się ustabilizować, dlatego najlepiej pozostawić wypiek do całkowitego wystudzenia. Dopiero wtedy uzyskasz równe kawałki i wyraźnie oddzielony kruchy spód od waniliowej warstwy.
Kruche ciasto z budyniem dobrze wygląda nawet bez rozbudowanej dekoracji, bo wysoka, jasna warstwa sama w sobie jest efektowna. Najprostszym wykończeniem będzie cukier puder, który najlepiej rozsypać dopiero na całkowicie wystudzonym cieście.
Do dekorowania ciasta kruchego z budyniem możesz też wykorzystać:
Warto zachować umiar, bo główną zaletą tego ciasta jest kontrast między kruchym spodem a lekką, waniliową pianką. Zbyt ciężka polewa może przytłoczyć delikatną warstwę budyniową.
Dobre kruche ciasto powinno być delikatne, maślane i łatwo rozpadać się pod widelcem, ale jednocześnie zachowywać zwartą strukturę podczas krojenia. Najważniejsze jest użycie zimnego masła i możliwie krótkie wyrabianie składników.
Warto pamiętać o kilku zasadach:
Jeśli masa jest bardzo miękka, lepiej włożyć ją na chwilę do lodówki niż dosypywać kolejne porcje mąki. Nadmiar mąki i zbyt długie wyrabianie sprawiają, że po upieczeniu kruche ciasto może wyjść twarde zamiast delikatne.
Dobra pianka budyniowa powinna być lekka, wysoka i stabilna po upieczeniu. Najważniejsze jest dokładne ubicie białek oraz stopniowe dodawanie cukru. Przełóż je do czystej i całkowicie suchej miski, dodaj szczyptę soli i ubijaj do momentu, aż powstanie sztywna piana.
Cukier wsypuj po jednej łyżce, cały czas miksując. Nie dodawaj całej porcji od razu, bo piana może stracić objętość. Po kilku minutach powinna być gęsta, błyszcząca i na tyle stabilna, żeby po uniesieniu końcówek miksera tworzyły się wyraźne wierzchołki. Najlepiej sprawdzi się drobny cukier, który szybciej się rozpuszcza.
Proszek budyniowy dodaj dopiero do gotowej piany i miksuj krótko, na małych obrotach. Na końcu cienkim strumieniem wlewaj olej, cały czas delikatnie mieszając tylko do połączenia. Zbyt długie miksowanie na tym etapie może osłabić strukturę piany. Gotową masę od razu wyłóż na podpieczony spód i wstaw do piekarnika.
Na warstwę budyniową możesz zetrzeć dodatkową porcję kruchego ciasta. Wtedy wypiek będzie przypominał bardziej klasyczne kruche ciasto z pianką i kruszonką.
Najlepiej odłożyć wcześniej około ⅓ przygotowanego kruchego ciasta i włożyć je do zamrażarki na 30 minut. Mocno schłodzone będzie znacznie łatwiejsze do starcia na tarce o dużych oczkach.
Jeśli decydujesz się na taki wariant, warstwa na wierzchu nie powinna być zbyt gruba. Chodzi o lekkie przykrycie pianki, a nie stworzenie zwartej pokrywy, która mogłaby utrudnić jej dopieczenie.